Δευτέρα, 27 Δεκεμβρίου 2010

Concorde, το γλυκό της απογείωσης!!!!

Θεσσαλονικη 27 Δεκεμβρίου 2000+10 

Το Concorde φτιάχτηκε για να μικρύνει τις αποστάσει. Λάθος. Το Concorde φτιάχτηκε για να γλιτωνουμε χρονο. Για μενα το Concorde φτιαχτηκε για να πηγαινουν οι ανθρωποι πιο γρηγορα σε αυτους που αγαπάνε. Ποιος χεστηκε για τα επαγγελματικά ραντεβού. Για ολα τα πράγματα, το κίνητρο είναι η αγαπη.

Μαρέγκα και μους. Σοκολατα, κακαό και άχνη. Καθομαι πανω άπό μια μπασινα (να το λεμε επιστημονικα) με 7 ασπραδια. Μοιαζουν με μυξες. Αλλα θα γινουν αφρος. Το δικό μου ασχημοπαπο που μετά απο 10 λεπτά θα γινει κυκνος. Πριν απο κατι μηνες οταν εκανα μαρεγκα καπνιζα. Τωρα γυρναω μαζι με το μιξερ. Στην αρχη σκεφτομαι πως θελω ενα καινουριο μιξερ. Ενα σταθερο, που δεν θα καθομαι να το κοιταω απο πανω. Ελεος, μου αξιζει μια μικρη ευκολια. Για 12 λεπτα καθε σκεψη , καθε διαστροφη και καθε ονειρο γυριζει μαζι με τα μεταλλικα ακρα αυτου του κακοηχου μηχανηματος. Ανακατευω καθετι καλο με μια δοση κακου. Φουσκωνω τη στεναχωρια μου για να αποκτησει ογκο και να καλυψει τα παντα. “Ποσο ακομη θελει το γαμηδι? Γιατι δεν παιρνει ενα τηλεφωνο? Θα βρω δουλεια? Ποτε θα σταματησω να τρωω ζαχαρη? Εχει σημασια το μεγεθος του πεους? Αληθεια, τοτε γιατι το εκανα αυτο?” Πρεπει να σκεφτεις πολλα για να κανεις μαρεγκα. Και μετα να κοσκινησεις κακαο. Ολα να γινουν μαυρα. Αλλα μυρωδατα. Και νεες σκεψεις να πασπαλιζουν το μυαλο μου. “Γιατι δεν χιονιζει? Γιατι δεν εχω παει ακομη με μαυρο αντρα?? ανακατευω με τη σπατουλα και τακτοποιω σκεψεις. Τις γλυκαινω.
Για φετος τα χριστουγεννα δεν θελω τιποτα. Παρα μονο ενα βλεμμα, ενα βλεμμα καταδικό μου. Ενα κορμακι να το κρατησω. Και λεω κορμακι γιατι καποιος υπουλος, κακος διδακτορας – δικτατορας θα με διαβασει.Θελω να χρησιμοποιησω την κατακόκκινη κουβερτα μου, αυτη με τις καρδουλες και να κρυφτω απο κατω με το κορμακι και να γελαω. Ποσο γελαω με το κορμακι. Εκει ειναι που φουσκωνω εγω σαν μαρεγκα, εκει ενωνομαι εγω και γινομαι μους.
Concorde. Μια κουταλια και η υποσχεση πως θα φτασεις τα 52 γλυκα. Μους. Δική μου. Καμια αλλη καλυτερη. Μαρέγκα. Τη νιωθω να σπαει στη γλωσσα μου. Αν ειχα τοση αυτοπεποιθηση με το κορμακι. Απλωνω μαρεγκακια. Σκορπαω χαδια στο κορμακι. Ριχνω αχνη να καλυψω τη σοκολατα. Σκεπαζω το κορμακι με την κοκκινη κουβερτα και ειναι ολα γλυκα. Concorde, προσπαθω να ερθω πιο κοντα σε αυτους που αγαπω. Και στο κορμακι. Χρονια πολλά και Καλά Χριστουγεννα (ειδικα στο δικτάτορα – διδακτορα).

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου